เล่นกับลูกหมา - เรืองที่หนึ่ง

LUBOK JONG - Assalamualaikum..สวัสีครับวันนี้ผมอยากเขียนถึงคุณตา ผมชื่อพี่ม้ต ผมชอบอ่าหนังสือถาษาไทย ผมเรียนถาษาไทยออนไลน์อปีที่แล้ว ผมชอบเรียนถาษาเพราะผมชอบประเทศไทยและอาหารไทย ไปกันเถอะ.. เรืองที่หนึ่ง ตาชื่อตาชู ตาชูมีลูกหมา ลูกหมาเล่นกับตาชู อามาหาตาชูในนา ลูกหมาดูอาลูกหมาเล่นกับอาตาชู ดูลูกหมาเล่นกับอาในนามีอีกา อีกาดูลูกหมาเล่นกับอา Alhamdulillah..ผมได้อ่าเรืองสั้นแล้ว ประโยคสั้ๆ เขัาใจง่าย ขอบคุณครับ

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ฉันเป็นใคร?

Image
Asslamualaikum..สวัสดีทุกๆคน วันนี้ฉันต้องการแบ่งปันบางสิ่ง เกี่ยวกับตัวฉัน ฉันเขียนภาษาไทยเพราะฉันกำลังเรียนภาษาไทย ฉันคือแมตต์ เรียกผมว่าพี่แมทก็ได้ ฉันอายุเกือบ 50 ปีแล้ว แต่ฉันไม่เคยรู้เรื่องนั้นเลย สักวันฉันจะรู้ฉันเกิดที่โกตาบารูเมื่อ 40 กว่าปีที่แล้ว ฉันเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางและพ่อของฉันเป็นทหาร ฉันโตที่หมู่บ้านฉันมีความสุขกับชีวิตที่หมู่บ้าน เรียนที่หมู่บ้านจนเรียนต่อมหาวิทยาลัย พ่อแม่ของฉันสนับสนุนมากและบอกให้ฉันเรียนเสมอ ฉันภูมิใจที่ได้เป็นลูกชายของพวกเขา วันนี้ไปกันหมดแล้วคิดถึงจัง ฉันไม่ได้ใช้เวลากับพ่อแม่มากนักฉันรู้สึกผิดหวังมาก ถ้ามานี่จะกอดแน่นๆ พ่อกับแม่..ผมรักคุณมาก' พ่อและแม่ วันนี้ฉันมีครอบครัวของตัวเอง ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าพ่อแม่รักลูกแค่ไหน ชีวิตที่ไม่มีพ่อแม่ก็ว่างเปล่าพวกเขาเป็นแรงบันดาลใจของฉันและฉันจำพวกเขาได้เสมอ เชื่อเถอะว่า..รักไม่มีขาย ลูกของฉันคือทุกอย่างสำหรับฉันแต่ก่อนอื่นคุณต้องรักพวกเขา ตอนนี้ฉันรู้สึกได้ว่าพ่อแม่รักลูกมากแค่ไหน รักแท้ไม่หลอก สำหรับลูกๆ ของฉัน คุณต้องรู้ว่าฉันรักคุณจนวันสุดท้าย
Read more

แล้ว...เราก็ได้พบกัน

Image
Lubok Jong - รัชนี ศรีไพรวรรณ แพทย์หญิงมานี รักเผ่าไทย ออกจากห้องคนไข้คนสุดท้ายเมื่อเวลา 16.55 น. พยาบาลที่รออยู่หน้าห้องรายงานว่า มีสุภาพสตรีคนหนึ่งมาคอยพบอยู่ที่ห้องพักร่วมสองชั่วโมงแล้ว มานีรู้สึกตื่นเต้นจนแทบระงับไม่ไหว เธอขอบใจนางพยาบาลคนนั้นพลางถอดเสื้อคลุมและส่งเครื่องมือแพทย์ให้ แล้วรีบเข้าไปล้างมือในห้องน้ำที่อยู่ใกล้ที่สุด มานีรู้ดีว่าสุภาพสตรีคนนั้น คือชูใจเพื่อนรักที่ไม่ได้พบกันเลยตลอดเวลา 17 ปี แม้จะได้ส่งข่าวคราวโทรศัพท์ถึงกันและได้เห็นภาพถ่ายอยู่เสมอ ก็ไม่ดีใจพบกันในวันนี้ เมื่อเรียนจบชั้นประถมปีที่ 6 แล้ว พ่อของมานีก็ส่งเธอไปเรียนต่อระดับมัธยมศึกษาที่กรุงเทพมหานครเช่นเดียวกับมานะ ส่วนชูใจเรียนต่อที่โรงเรียนประจำอำเภอแล้วทั้งสองก็ไม่ได้พบกันอีกเลย เพราะย่าของชูใจเป็นประธานบริษัทเครื่องหนังที่ร่ำรวยเขาเป็นหมัน จึงรักชูใจเหมือนลูกแท้ๆ ของเขา ชูใจมีชีวิตที่สุขสมบูรณ์ เธอเรียนต่อด้านการออกแบบเครื่องหนัง และทำงานในบริษัทของพ่อเลี้ยง นั่งเอง และแต่งงานกับลูกชายของรองประธานบริษัทซึ่ทำงานอยู่ด้วยกัน วันนี้ชูใจมีโอกาสได้กลับมาประเทศไทย เพื่อไปร่วมฉลองพิธีการแต่งงานของ...
Read more